Vliegvisartikelen
|
|
Vliegvissen -
Materiaal
|
|
donderdag 15 november 2012 23:00 |
|
Phasant and peacock
In elk beginnerssetje tref je het aan. Pauwenfibers en een staartveer van een fazant. Ik weet nog hoe ik destijds, als beginnend binder, deze materialen links liet liggen. Te gewoontjes vond ik ze. En daarin werd ik gesterkt door de veel uitdagender materialen die werden aanbevolen in tijdschriften en boeken. Gek genoeg heeft deze gedachtegang ook onder de huidige generatie nieuwe binders post gevat. Na het binden van een red tagje en een phasant tailnimfje wordt snel en gretig over gestapt naar ander materiaal. Materiaal waarvan ze zeggen…..enfin, vul maar in.
Een analoog plaatje uit de oude doos. Toen lustte ze ook al vliegjes gemaakt uit pauw en fazant.
Inmiddels denk ik er toch wat anders over en grijp ik vaker terug naar het materiaal waar ik ooit mee begon. Er zijn zoveel fraaie patroontjes mee te bedenken. Soms met een toevoeging van een ander veertje, een stukje foam, een kraaltje of zo. Ik maakte er vanavond een paar. Dit om de beginner en gevorderde binder aan te moedigen nog eens goed te kijken naar de mogelijkheden die paar pauwenfibers en dat fazantenstaartveertje met zich meebrengen. Een paar voorbeeldjes laat ik je graag zien hieronder.
Een phasanttail nimfje met een thorax van pauw is zo gemaakt. Met een stukje foam heb je echter ook een emerger patroontje te pakken.
Nog steeds durf ik best de polder in te stappen met een spiderachtige natte vlieg of anders dat bootsmannetje wel!
Met gele floss en een hackletje maakte ik ooit mijn eerste succesvolle droge vlieg voor in de Ardennen. Het subtiele thoraxje is wederom van pauw.
Als je die twee materialen bij elkaar hebt en er later wat flankveertjes van een eend, hertenhaar, hazendubbing en bijv. CDC bijvoegt kun je, op zeker, een vliegendoos volbinden met een heel seizoen aan vangende vliegjes waar je in binnen en buitenland de sterren van de hemel mee kunt vangen. En als je met dàt materiaal lekker uit de voeten kunt komen en het vertrouwen door middel van mooie vangsten hebt verkregen denk ik dat je een gedegen basis hebt als vliegbinder. De rest komt vanzelf wel.
erikdenoorman
|
|
Laatst aangepast op donderdag 15 november 2012 23:23 |
|
|
Vliegvissen -
Techniek
|
|
woensdag 07 november 2012 08:11 |
|
Gerlof goes Italy
Een paar weken terug ontving ik een mailtje van prikborder David V. “Heb je zin in een zoutwatertripje?” Tja, natuurlijk, zin wel, maar aangezien ik binnenkort weer naar Chili vertrek en ook mij het geld niet op de rug groeit, leek het me geen haalbare trip. “Ryan Air vliegt voor 80 euro retour naar Sardinie” schreef David. Mijn interesse werd nu toch wel gewekt. Ik herinnerde me nog een stukje op het prikbord dat hij vorig jaar geplaatst heeft, over een trip met zijn dit maal verhinderde vismaat Huib. De prachtig gekleurde goudmakrelen, de vis met de vele benamingen (Mahi Mahi, Dorade, Dolphinfish, Lampugue) zou het hoogtepunt moeten worden van de trip en daarnaast veel D.I.Y. experimenteren. Ik ben inmiddels alweer een week thuis en het was een interessante trip.
De Mahi Mahi is eigenlijk alleen te vangen vanuit een driftende boot. Bij, en in de buurt van in zee staande obstakels, waar ze zich schijnbaar verzamelen. Locale
gidsen plaatsen zelfs kunstmatige objecten om deze kleurrijke vissen te lokken. Het betreffen allemaal exemplaren van dit jaar, zo heb ik begrepen, met een lengte tussen de 40 en 60cm. Loeisterke vissen die zomaar meters lijn van je #8 afscheuren. Als ze er zijn, en er raakt er een geinteresseerd in je streamer, dan is het waanzinnig om de enorme voedselnijd waar te nemen die dan bij de rest van de school ontstaat. De eerste paar driften over een dergelijke stek gaan ze helemaal los. Ze gunnen elkaar echt helemaal niets! Het maakt op zo’n moment totaal niet uit wat je door het water trekt. Als je maar snel genoeg binnenstript, komt die harde dreun anzelf en vrij snel. Zo’n moment staat behoorlijk hoog op mijn lijstje met mooie vliegvismomenten. De (zoute) kantvisserij viel me op een productieve stek na een beetje tegen vond ik.
Mooie bijkomstigheid op Sardinie is, dat er op bepaalde stuwmeren Blackbass te vangen is. In de hooggelegen heldere regen riviertjes ving ik elfs mijn allereerste mediterane fario!
Erik, bedankt voor je geleende zoutwaterdoos. Jouw voor Noorwegen gebonden clousers leverden me behoorlijk wat zeebaars op.
Gr. Gerlof |
|
Laatst aangepast op woensdag 07 november 2012 14:53 |
|
|
|
|
<< Start < Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Volgende > Einde >>
|
|
Pagina 7 van 60 |
