Chernobyl ant

Hoe cynisch kan het er aan toegaan wanneer een vlieg een naam moet hebben. De vreselijke ramp in de gelijknamige Russische kerncentrale heeft er in ieder geval voor gezorgd dat deze vlieg in de tijd is weggezet.

Zei ik ik vlieg ?

Eerlijk is eerlijk. Ik heb deze vlieg pas sinds dit seizoen in mijn collectie. Ik had er eigenlijk direct al iets tegen. Dat slaat nergens op maar toch was het zo. Een vlieg van louter foam en wat rubberen pootjes sprak me maar heel weinig aan. Zo ook het feit dat het ding niet lijkt op enig echt insect. Dit ondanks dat het woordje ant doet vermoeden dat het een mier moet voorstellen.
Sceptisch was ik dus.
Totdat ik er voor de gein, je moet alles immers eens geprobeerd hebben, toch eens een paar van bond. Dat was afgelopen dagen in een veel te heet bindhok.
Niet volgens patroon maar gewoon van een gedownload plaatje. En ook ná het binden kon het ding me niet overhalen tot het aanknopen aan een leader. Ze verdwenen in een leeg doosje.

Je hebt er drie kleurtjes foam van nodig waar je stripjes van knipt. Je begint met twee stripjes achter op een langstelige haak te binden. Doe dit wel stevig want anders gaat straks je hele vlieg op de haaksteel draaien.

Zet nu de rubberen pootjes aan weerskanten op. Daarna het derde stukje foam opbinden. Dit dient om de vlieg straks goed te kunnen zien.

Breng de binddraad nu naar voren en maak tegelijkertijd wat segmentjes in het onderste stukje foam. Daarna breng je ook het bovenste stukje foam naar voren.

Als je ook aan de voorkant de pootjes en het witte foam hebt aangebracht is de Chernobyl Ant klaar en kun je afbinden. Nu alleen de pootjes nog even op de gewenste maat afknippen.

Gisteren kwam ik m'n rubberen mier weer tegen en knoopte ik 'm, met drijfnatte rug, aan mijn leader. En wel aan de Kromme Rijn. Nadat ik mijn werkzaamheden had afgesloten wilde ik nog even een uurtje vissen. In een van hitte zinderende omgeving stegen wat windes. 33 graden is echt heet.  Ik was geeneens voornemens om lang te gaan vissen. Een uurtje. Dat was wel het maximale voor iemand die bloedhekel heeft aan dit weer.  Ondertussen slokte ik met steeds kortere tussenposen een literfles Spa blauw leeg.
Druppels zweet liepen nu ook al langs mijn voorhoofd. Dit is geen doen!
Toch maar een paar worpjes dan.

De rubberen mier landde in het water. Precies niet op de plek waar ik zojuist die windes zag. Ik wilde ‘m net van het water halen om opnieuw te serveren toen er een indrukwekkende boeggolf aan kwam snellen. Maar helaas was mijn motoriek trager van begrip dan mijn ogen. Precies voor de geopende bek van een fikse roofblei trok ik de vlieg uit het water.
Ik wist dat dit niet goed was.
Helaas pindakaas.
Nadien uiteraard nog heel wat worpjes gemaakt. Maar je kent dat wel…………geen enkele sjoege meer he.
Zo’n Chernobyl dingusje gaat er dus toch eerdaags weer een op. Want nu moet ik er ook eens een vis op vangen!

Nalezen op het internet leert je keihard dat dit patroon ondanks mijn ongenuanceerde minachting reeds vele vliegvissers over de ganse aardkloot gelukkig heeft gemaakt. Heel dikke forellen zijn er op ‘gesneuveld’. En omdat het zomaar kan zijn dat je nu ook eens zo’n ding wil maken heb ik ‘m even stap voor stap op de plaat gezet.

erikdenoorman