Braten und einlegen

De Duitsers op onze camping hebben het maar druk. Ze moeten hun vangstquota halen om uit de kosten te geraken. Zo vertelden ze me. Dat houdt in dat ze dagelijks met veel hengels het ruime sop kiezen en na terugkomst uren staan te fileren om die filets daarna in gonzende diepvrieskisten te laten verdwijnen. Maar met de Seelachs (koolvis) wilde het maar niet gelukken dit jaar. Wel Seehechte. Die zijn echter minder lekker en de remedie was dus dat deze gebraden moesten worden en op zuur gezet. Gadver. In meerdere opzichten.

We trekken al heel wat jaartjes door Noorwegen met vakantie. Vrijwel altijd treffen we de familie van D. Hans, Wilma en the kids. Zeker toen we onze eigen twee kids nog mee hadden was dat altijd een hele gezellige bedoening met eten. Traditioneel kwamen er steevast visnuggets (stukjes pollak, kabeljauw, koolvis door een kruidig beslagje heen halen en in de roomboter bakken), pannenkoeken in vele smaken en dergelijke aan te pas. Inmiddels is het gezelschap uitgedund en hebben Hans en Wilma alleen hun zoon nog mee. Onze kids gaan al een poosje op eigen koers. Maar gezellig aan dish gaan doen we nog steeds.  Ook dit jaar weer. En wederom hebben we van Wilma’s ovenschotel mogen genieten. Inmiddels opgewaardeerd tot Wilma’s viscuisine. Want wie nog steeds denkt dat pollak een mindere vis is om te eten heeft het mis. Maar toch net even lekkerder is een koolvis. Die vingen wij wel. Gewoon van de steiger af en aan een streamertje. En daar hadden we een flinke van gefileerd. Met wat room, kruiden,  boter, groenten en een korstje van paneermeel is het een genot om er van mee te mogen eten. Als je precies wil weten hoe dat klaar te maken is moet je maar even mailen.

Zo ziet 't eruit alvorens het in de oven gaat.

Met een frisse salade en wat witte rijst wordt het smullen met wilma's viscuisine

erikdenoorman