Waarom toch parachtutevliegen?

Er zijn tal van manieren om eendagsvliegen te imiteren. Vele heb ik er in de loop van mijn bindcarrière nagebonden. Eén bindwijze blijft telkens terugkomen. De parachute style gebonden vlieg. Dat kan niet zomaar zijn. Na enig nadenken heb ik wel een idee waardoor het komt. De vlieg is relatief eenvoudig te binden, voldoet aan alle noodzakelijke details, drijft doorgaans prima en is buitengewoon fijn zichtbaar. Blijkbaar zijn die elementen, verenigd in een paravliegje, ook voor de vis een prima combinatie. Want wat heb ik er allemaal niet op gevangen in het verleden. Heel veel vlagzalmen, forel, winde en voornachtigen hebben een dergelijk vliegje zonder schroom genomen.  En dat zowel op stilstaand als stromend water.

Ook voor dit seizoen heb ik mijn doosje parachutevliegjes, op een haar na, weer vol zitten. De grootste op haak 8 en de kleinste op haakje 18. Zwarte, bruine, olijfkleurige, rode, gele en grijze exemplaren voeren de boventoon. Als laatste ben ik wat aurivilli’s aan het binden. Want die vind ik nog steeds het mooist. Deze vlieg, ook wel Hemsedalvlieg genoemd, heeft ook een ribbing van oranje binddraad. Ik nam wat bindfoto’s zodat je deze prima imitatie voor zowel aurivilli’s, rhodani’s als Blue winged olives ook kunt nabinden op een haakje 14.

erikdenoorman